Autor teksta
 
sofija
Šifra teksta
 
aie
Datum kreiranja
 
03-03-2009 11:29:16
Datum poslednje izmene
 
13-01-2011 11:14:17
Status teksta
 
JAVNI TEKST
Pregledano puta
 
776
 
 
Podesite izgled stranice! Možete promeniti veličinu i boju slova, kao i boju podloge:
 
 
Atmosfera
 

Za većinu nebeskih tela je karakteristično da imaju atmosferu. Atmosfera je omotač gasova oko nebeskog tela koji je zadržan usled gravitacije toga tela. Zemljina atmosfera je vitalan element održanja života na planeti. Njome planeta reguliše temparaturu i zaštićuje se od štetnog uticaja ultravioletnog zračenja.

Mada je atmosfera nebeskih tela različita svi oni imaju izgled oreola. Takva asocijacija nije slučajna. Kao što se oreolom svetaca želi prikazati viša duhovna dimenzija koja okružuje njihova tela, atmosfera je materijalna manifestacija takve dimenzije.

Svako nebesko telo je okruženo vlastitim nevidljivim ili idejnim svetlom koje preko atmosfere vrši interakciju s materijalnim oblikom nebeskog tela ili njegovim mikrokosmosom (različitim telima ili oblicima na njemu).

Medjutim, isto tako za inteligentna živa bića kao ljudi je karakteristično da preko vazduha vrše suptilnu emanaciju svoga svesnog stanja. Mada ta emanacija nema nikakve fizičke karakteristike ona se ipak može osetiti te je u svakodnevom govoru uobičajen izraz prijatne, neprijatne, hladne kao i naelektrisane atmosfere ili kao napetosti i ljubavi u vazduhu itd.

Iako se takva prepostavka zasniva na religioznom i intuitivnom uvidu ona ima dosta podudarnosti s naučnom pretpostavkom o postojanju etra. Pojmom etra podrazumeva apstraktni entitet koji omogucava prostiranje svih elemenata kosmosa. Do kraja 19 veka se nije sumnjalo u postojanje etra, ali se s teorijom relativiteta, hipoteza o njegovom postojanju odbacila.

Međutim, ni sam Ajnštajn nije u potpunosti odbacio mogućnost njegovog postojanja, tako da za pojedine naučnike on i dalje predstavlja izvor kontroverznog gledišta. Fizičar John Bell je smatrao da je etar olako odabčen i to po principu: " što se ne može posmatrati ne postoji."

Etar se pominje jos u antičkoj Grčkoj. Stari Grci su pored vazduha, zemlje, vode i vatre često navodili i etar kao najsuptilniji prirodni element. Tako na primer, Philostratus u "The Life of Apollonius of Tyana", piše:

And they allowed Apollonius to ask questions; and he asked them of what they thought the cosmos was composed; but they replied: "Of elements." "Are there then four" he asked. "Not four," said Iarchas, "but five." "And how can there be a fifth," said Apollonius, "alongside of water and air and earth and fire ?" "There is the ether", replied the other, "which we must regard as the stuff of which gods are made; for just as all mortal creatures inhale the air, so do immortal and divine natures inhale the ether."

U Grčkoj mitologiji Etar je bog svetla i sin Ereba, boga večne tame. On je predstavljen kao prozirno plavetnilo koje okružuje svet i kao vazduh koji se udiše. Reč etar potiče od grčke reči αιθηρ koja ima značenje nečeg što gori ili svetluca. Etar se takođe naziva i kvintesencija. Kvintesencija potiče od dve latinske reči quinta-peta i essentia-suština.

Pored toga što je smatran petim elementom, on je smatran i kao najsuptilniji element koji prožima sve ostale. Plotin je smatrao da je etar nematerijalan i da prodire u sva tela. Robert Fludd (Engleski doktor, astrolog i mistik koji je ziveo u 16 veku) ga je okarakterisao suptilnijim od fizičkog svetla.

Po svojim karakteristikama etar je veoma blizak pojmu duha. Duh potiče od latinske reči "spiritus" koja ima značenje vazduha, duvanja ili disanja. Grčke reči pneuma, nus, psiha takođe označavaju pojam duha. Duh se obično definiše kao nevidljivi (nematerijalni) smisao koji prožima univerzum, a na živa bića deluje kroz atmosferu ili tačnije vazduh.

U mnogim religioznim učenjima vazduh se navodi kao materijalni element preko kojeg duh vrši interakciju s telima živih bića, te na taj način ne samo što održava nižu životnu aktivnost njihovih tela, već ih spaja s njihovim dušama.

Naša reč vazduh takođe asocira na vezu vazduha s duhom. Ona se sastoji od dve reči i to vaz (vas) i duha: u značenju celokupnosti, rasprostranjenosti duha. Veza između vazduha i duha takođe je očigledna i u izrazu izdahnuća koji se upotrebljava prilikom smrti inteligentnih, živih bića. Primer povezanosti života s dahom ili disanjem, odnosno vazduhom može se naći i u Bibliji: "Gospod Bog, stvori čoveka od praha zemaljskoga i duhnu mu u nos dah života; i čovek posta živo biće." (Postanje 2:7)

Ovde je napravljena razlika između praha zemaljskog ili neorganske materije koja ne koristi vazduh i živih bića kojima je on neophodan. Cirkulacija vazduha u telima živih bića ili način njegovog korišćenja je takođe značajan pokazatelj kompleksnosti njihovih tela ili potencijalne inteligentne aktivnosti.

Tako na primer, raspiratorni sistem ljudi se razlikuje od riba, biljaka itd. Interesantno je pomenuti da se prilikom disanja samo oko dve trećine vazduha koristi u razmeni kiseonika i ugljen dioksida, dok se jedna trećina izdahne onako kako se i udahnula.

Hrišćanska religije nije jedina koja život, a naročito inteligenciju povezuje s dahom, duhom i vazduhom. Takva konekcija je zastupljena i u kineskoj kulturi kao i u hinduizmu. Sličan koncept propagira i vitalizam gde se smatra da živa bića poseduju naročiti kvalitet "životne sile" ili elan vital za razliku od neorganske materije. Reč elan vital je prvi upotrebio Bergson i stavio je u blisku vezu sa svešću.

Kineska tradicija propoveda postojanje Či elementa u značenju "vazduha", "daha","životne sile", duhovne enerije" itd. i ima svoju primenu u tradicionalnoj kineskoj medicini. Veruje se da Či cirkuliše telom kroz suptilne kanale koji se zovu meridijani i da bolesti u većini slučajeva nastaju ukoliko dodje do neuravnotežene ili poremećene cirkulacije Či. Medjutim, pojam Či je veoma kompleksan pa se često povezuje i sa spoljnom energijom "Čing Šeng Li" koja dolazi iz zemlje i neba.

U hinduizmu pojam Prane je veoma sličan pojmu Či pa se veruje da Prana kroz telo protiče kroz suptilne kanale koji se nazivaju nadis. Njen najsuptilniji materijalni elemet je dah, mada se može naći i u krvi. Smatra se da je najveća koncentracija Prane sadržana u spermi muškaraca kao i vaginalnoj tečnosti žena.

Prana se prvi put pominje u Upanišadima kao sila koja održava telo u fizičkoj egzistenciji i koja u isto vreme predstavlja majku misli i razuma, ali koja nije Atman ili duša. U Ayurveda se smatra da je sunce i njegova svetlost izvor Prane.

Neosporno je da sunce i njegova energija predstavlja izvor života na zemlji kao i da ima značajnu ulogu u funkcionisanju svih planeta unutar sistema. U wikipedia je dato interesantno objašnjenje interakcije izmedju Sunca i Zemlje: "The cosmic fire is the electromagnetic energy manifest as the sunshine, which stands at the center of all terrestrial ecosystems, and permeates the terrestrial realms as the predominant source both heat and light, the energy which moves the global atmosphere (air) and thus the pump which stands as the prime-mover of the life sustaining water-cycle. "

Sunčev sistem je preko prostora povezan s drugim nebeskim telima ili galaksijama. Zato prostor zajedno sa svim nebeskim telima sačinjava vidljivo kompleksno telo univerzuma ili fizičku dimenziju postojanja koja je dostupna posmatranju ili analizi. Izmedju Zemljine atmosfere i prostora nema oštre ili vidlive granice već atmosfera postepeno postaje ređa dok se ne spoji s prostorom.

Kao što u jednom telu postoje različiti organi koji su neophodni za održanje i funkcionsanje celog organizma tako i svako nebesko telo ima svoj karakterističan oblik ili interkakciju s drugim nebeskim telima da bi se ostvarila funkcionalnost univerzuma kao jedne celine ili jednog tela.

Marcus Aurelius je takođe uočio takvu povezanost te piše: "Always think of the universe as one living organism, with a single substance and a single soul; and observe how all things are submitted to the single perceptivity of this one whole, all are moved by its single impulse, and all play their part in the causation of every event that happens. Remark the intricacy of the skein, the complexity of the web."

Anne Wilson Schaef takodje kaže: "We belong to a creation and universe that lives and breathes as one organism."

Dok celokupan vidljivi univerzum reflektuje početnu sažetu ideju Sina, dotle svako nebesko telo (u prvom redu zvezde) reflektuje razloženost te ideje te predstavlja idejnu individualnost preko koje početna ideja ostvaruje svoju realizaciju.

Vidljivi oblik ili pojava univerzuma je vibratorna manifestacija inteligentne kreativne aktivnosti čija je suština sadržana u nemanifestovanoj sveobuhvatnosti ljubavi. Medjutim, inteligentna bića unutar aktivnog, manifestovanog svetla kreacije definišu tamu univerzuma kao nepostojanje usled vlastite ograničenosti koja ih sprečava da shvate ili objasne višu bezgraničnost ili sveobuhvatnost. Elektromagnetnsko polje univerzuma je refleksija interakcije pasivnog i aktivnog stanja svesti koji su suština svega što jeste u univerzumu.

Ne samo što su ljudi predjašnjih epoha naslućivali da se iza vidljive pojave univerzuma i njegovih individualnih oblika krije njegova jedinstvena nevidljiva suština, već se i današnja nauka suočava s nedokučivom suptilnošću pred kojom je nemoćna.

Organizacija života na planeti Zemlji fascinira svojim smislom i dubinom koordinacije tako da samo potpuna svesna ograničenost takvu koordinaciju može okarakterisati kao slučaj koji nastaje iz haosa i besmisla nepostojanja.

STATUS STRANICE: Stranica ovog teksta je formirana za 0.0083 sek.  
 
 
Podesite izgled stranice! Možete promeniti veličinu i boju slova, kao i boju podloge:
 
 
 
POŠALJITE TEKST - "Atmosfera " - SVOM PRIJATELJU!
 
AKO VAM JE STALO DA I VAŠI PRIJATELJI DUHOVNO NAPREDUJU, OBAVESTITE IH O SAJTU www.OBJAVE.com!
 
Recycle Data
(Ovaj tekst)
Recycle Data
(Ostali tekstovi)
 
 
 Svi moji markeri
 Sve moje beleške